489 
teeffelijke honden oorzaak warea, deels ook, dat deze jagt 
beter aan der Franschen onstuimigheid, dan aan den rust 
des Duitschers paste. 
Eene bijzondere wijze van reeën te jagen laat zich niet 
opmerken , terwijl dit dier dan ook geene groote inspan- 
ping vorderde , en onder de toenmalige omstandigheden niet 
veelvuldig konde zijn. 
De gemzen en steenbokken waren vroeger veel verder in 
Duitschland en daaronder behoorende landen verbreid , dan 
tegenwoordig, nu ze in de ontoegankelijke Alpen verdreven 
zijn , terwijl voornamelijk het geslacht der steenbokken , tot 
op slechts weinige individuen in de Slavonische en Salz- 
burgsche Alpen, in Europa bijna vernietigd is. Beide ge- 
slachten werden niet slechts in de Kazintische, Tyroler en 
Italiaansche Alpen , maar ook in de Vogeesche, het Hartz- 
wald, de Boheemsche eu Silezische gebergten gevonden. 
Te schuw, om hen met de toenmaals gebruikelijke schiet- 
wapens, te vlug, om hen met honden te kunnen nabij 
komen , stelde men op deze dieren dikwijls, door aanraking 
eener gespannen lijn, losgaande bogen met pijlen , strikken 
en vallen op de weiplaatsen. 
Dikwijls vereenigde zich ook een groot jagtgezelschap , 
om hen in enge dalen te drijven, waarvan de uitgangen 
versperd werden, waar men ze dan, als ze trachtten te 
ontvlugten, met pijlen en werpspiesen neêrvelde, tot dat 
het eerste wapen algemeen werd. In het Oostenrijksche en 
Saltzburgsche werd deze jagt later eene lievelingsuitspanning 
der Vorsten , welke haar intusschen , wegens de moeijelijk 
te bewaken jagtvelden, niet tot zoodanigen staat konden 
opvoeren, dat de onderdanen zich geheel daarvan ont- 
hielden. 
Zwijnen werden in de vroegste tijden meer dan alle an- 
dere dieren , behalve beeren , gehitst en met spiesen afge- 
