edn ee ed td 
495 
hiervan duidelijke bewijzen. Wat was wel natuurlijker, 
dan dat eene natie, die boog , pijl, noch netten kende, een 
middel zocht, om ook de luchtbewoners te kunnen bemag- 
tigen , en de keuze daarop viel om hiertoe die roofvogels te 
gebruiken, welke zij dezelve dagelijks zagen vangen. Die- 
genen , welke zij daarvoor afrigtten, waren zoowel van het 
geslacht der havikken, als van de valken. De Falco islandicus, 
die bij voorkeur voor de jagt werd gebezigd, schijnt 
vroeger ten minste niet zoo algemeen te zijn geweest , het- 
welk men besluiten kan uit de groote waarde, welke 
men aan dezen witten valk hechtte , die goed afgerigt , bijna 
onschatbaar was. 
Nadat Basazer elk losgeld voor den graaf Navarra had 
van de hand gewezen, liet hij hem vrij tegen twaalf zulke 
valken , die de hertog van Bourgondie hem zond. Een witte 
valk werd overal als eene kostbare zeldzaamheid genoemd. 
Zij werden uit Denemarken, Noorwegen en IJsland inge- 
voerd , en vormden een beduidenden handelstak. 
Dat voor het overige de oorspronkelijke duitsche soorten 
van valken mede zeer goed voor de jagt konden gebruikt 
worden, en dat de Duitschers in de kunst van afrigten zeer 
geroemd waren, kunnen wij voldoende bewijzen , doordien 
koning Aparsert van Engeland aan den Heiligen Boniracmus 
verzocht , hem uit Duitschland valken voor de kraanvogel- 
jagt te zenden , omdat dezelve in Engeland niet goed te 
krijgen waren. 
De Duitscher achtte deze jagt ook meer dan elke andere 
en hij was met alles tevreden, wanneer hij slechts zijn 
jagtvalk en degen behield. Een valk en een degen be- 
zat bijna elke vrije Duitscher, en zijne eer bestond 
hierin , zich op beiden te kunnen verlaten. Als het ook 
werkelijk niet kan ontkend worden, dat de duitschers in 
bekwaamheid op de jagt met honden, beneden de Franschen , 
