494 
en als boogschutters beneden de Engelschen en Hongaren 
bleven , dan is het integendeel onbetwistbaar, dat zij het, 
wat de afrigting en het gebruik der jagtvalken betreft, 
verder hebben gebragt dan alle andere natiëên . Hoe ver 
zulks ging , kan men naauwelijks gelooven ; wij zullen ech- 
ter later merkwaardige voorbeelden uit de middeleeu- 
sche jagten aanvoeren. Deze passie voor afgerigte vogelen 
hadden de hoogere en mindere’ standen gemeen , en voor- 
namelijk waren het twee vorsten in Duitschland , Hexpuk 1 
of pr voceraarR, overleden 955, en Freperik Il, gestor- 
ven in 1256, die de jagt met afgerigte vogelen als hun 
grootste vermaak beschouwden. De laatstgenoemde schreef 
zelfs eene bijzondere verhandeling , welke de eerwaardige 
Nestor der philologen, professor Scuxeier , heerlijk in druk 
heeft uitgegeven. Een werk, dat als een gedenkteeken 
van de kennis en jagtliefde onzer voorouders, in de han- 
den van elken ontwikkelden jager en natuurkenner diende 
te zijn. 
De jagt met roofvogelen was niet slechts de jagt der 
mannen , maar ook eene geliefkoosde uitspanning der vrou- 
wen , en waarschijnlijk het eenige genoegen , hetwelk de 
beide seksen voor het eerst opentlijk en zonder eenige op- 
spraak , gemeenschappelijk konden genieten; want vroe- 
ger, en zelfs in de middeleeuwen , was de afzondering der 
vrouwen van het mannelijk gezelschap tamelijk streng. 
Dansen was bij de oude Duitschers slechts eene gymnastische 
levensgevaarlijke oefening voor jongelingen, terwijl het 
bloot hierin bestond, dat zij naar den maatslag, vlug en in 
snelle kringen, tusschen scherpe spiesen en zwaarden zich 
bewogen. Zijne geliefde een goed afgerigte jagtvogel aan te 
bieden was integendeel voor den Duitscher de hoogste graad 
van galanterie, en men kon er toen ligter een preutsch 
hart mede veroveren, dan nu door een cachemiren chawl 
