496 
aan haren boezem verbergt. De reiger stijgt intusschen hoog 
in de lucht en een strijd begint, zoo als de tooversprookjes 
dien beschrijven ; de paarden vliegen over weiden en vel- 
den den vogel na, tot dat de strijders afgemat, neêrda- 
len, en de ridder den zegevierenden valk opneemt. De ne- 
dergestooten kraanvogel wordt nu een buit van den vluggen 
hond , die hem aan de dame afgeeft, terwijl een zoete blik 
den ridder beloont , dien den goeden valk des te zorgvuldiger 
verpleegt en hooger schat, hoe meer hij bemerkt, wat hij 
er door bekampte. Geen wonder, dat men vraagt , of er nog 
eene meer aanlokkelijke jagt als deze bestaan kan? 
Zoo als men uit de Beijersche wetten kan zien ‚ had men 
kraanvogels-, ganzen-, eenden-, patrijzen-, kwartels- en leeuw- 
rik-valken , die des te meer waarde hadden , naarmate zij 
grootere dieren konden vangen; naar de oud duitsche wet- 
ten werden kraanvogel-valken met zes, en een patrijzen-valk 
slechts met 5 Solidos , als hij ontstolen was, vergoed. De 
hoogstgeschatte eigenschappen van een’ valk waren , koen- 
heid , vuur, snelheid , rust op de hand en gehoorzaamheid. 
Een goed afgerigte valk moest, hoe tam anders ook , als 
men hem op de hand droeg, woedend alles aangrijpen , 
waarop men hem liet stooten, en zoo zegevierde hij dik- 
wijls over veel sterkere dieren dan hij zelf was, of bragt 
ze ten minste , door een aanhoudenden strijd tot op den grond , 
zoodat de jager den buit konde bemagtigen. 
In een geschrift over de valkenjagt , onder de regering 
van Prarirpus pE LANGE, in Frankrijk verschenen , wordt het 
volgende merkwaardige voorbeeld dezer stoutmoedigheid ver- 
haald : » Lopewik IX jaagde, en zijn valk greep een’ arend, 
die hoog in de lucht zweefde, kampte met hem en doodde 
hem in de lucht.” Ieder was verrukt over de stoutheid en 
kracht van den valk, maar de Koning beval, vermoedelijk om 
een voorbeeld te geven, hem af te maken , omdat hij zoo 
