503 
Merovingische koningen fasanten op hunne tafels beko- 
men. 
Aan de jagtliefde van Karer hebben de Aakensche baden 
hunne ontdekking, en de stad haren opbouw te danken. Toen 
hij eens in den omtrek geheel alleen een hert vevolgde 
(alzoo luidt de geschiedenis), trapte zijn paard in eene 
bron, waarin het zijn voet verbrandde. Daardoor opmerkzaam 
geworden, onderzocht hij naauwkeuriger en herstelde de 
nu wedergevondene Romeinsche baden. Aan zijne verbintenis 
met de Oostersche Keizers en de beheerschers van Perzië 
kan men gedeeltelijk toeschrijven de soort van jagtluxe , 
welke men een’ geruimen tijd aan die hoven vertoonde en die 
wel alleenlijk door hare vreemdaardigheid konde bevallen. Het 
was daar het gebruik leeuwen , pantbers en beeren bij de 
jagt te bezigen, die even kostbaar waren, als ze weinig 
wezenlijk vermaak konden aanbrengen. Toen Kare tot de 
belegering van het slot Roussillon uittrok , zoo wordt uit- 
drukkelijk vermeld, volgden hem zijne leeuwen, luipaarden en 
beeren, welke hij tot de jagt gebruikte. — Bij de behande- 
ling van de jagt der middeleeuwen komen wij hierop terug. 
Bij de opvoeding der prinsen beval hij vooral daarvoor te 
zorgen , dat zij de noodige jagtbekwaamheden verkregen en 
honden en vogels goed leerden afrigten. Een bewijs hoe 
groote waarde men aan deze eigenschappen toekende, die 
voor eenen vorst, naast de krijgskunst, als de voornaamste 
zaak beschouwd werden, terwijl de kunst van regeren 
slechts bijzaak was. 
De Saksers hadden deze verregaande jagt-passie uit 
Duitschland naar Engeland overgebragt, waarvan voorname- 
lijk in de geschiedenis der Heptarchie ontelbare blijken te 
vinden zijn. Het werd aan de regters verboden te jagen, 
tenzij na den afloop der regtszaken en evenzoo den monniken , 
niet dan na eerst hunne mis gelezen te hebben. Het merk- 
