DE TOONEELISTEN ALS JAGERS. 
(Gevolgd naar het Fransche werk van E. Brazre, »le 
Chasscur Conteur”’ Brussel 1840, pag. 344). 
DOOR 
F. A. VERSTER. 
OR 
Een tooneelist, die het tooneel verlaat, verkiest meestal 
het buiten- boven het stadsleven; hij heeft behoefte aan 
versche lucht , om zijne, door den walm der tooneellampen , 
bedorven longen te herstellen. — De zonnen van klater- 
goud, de kartonnen manen, de op doek geschilderde bos- 
schen vervelen hem sedert lang; hij ondervindt een onuit- 
sprekelijk genoegen door die nagebootste natuur met de 
wezenlijke te verwisselen. Eenmaal buiten zijnde , moet 
hij een tijdverdrijf hebben, en de jagt is het beste van 
allen voor iemand, die vroeger niets deed dan repetitien bij- 
wonen en studeren; daarenboven is het een nieuw karak- 
ter, dat hij moet aannemen, en dit alles maakt het bui- 
tenleven minder eentoonig. 
Hij die echter jager was vóór het betreden der planken , 
Jaagt nog steeds onder het bestuderen zijner rollen ; hij 
maakt zich de dagen van een »reláche” ten nutte, en men 
heeft dikwijls gezien, dat een stuk niet werd opgevoerd 
door ongesteldheid, omdat het eerste sujet op een openings- 
dag aan het Jagen was. Larive liet dien nimmer voorbij- 
gaan; al de bravo's, al het handgeklap van het parterre 
