534 
zaken behandelde, waaruit 't genot als ‘t ware geboren 
wordt. Het is een groot onderscheid of men, zoo als vroe- 
ger, in eene beslotene jagt van achter een aangebragt 
scherm op het toegedreven wild vuurt, dan of men het 
opsporen , te zamen drijven en insluiten zelf leidt. In 
het eerste geval kan de jagt niet dat interessante heb- 
ben , hetwelke het laatste oplevert. Hoe dikwijls gebeurt 
het niet, dat de jager, welke onder het jagen welligt 
geen schot mag mededoen, er meer deel aan neemt, 
dan hij, wien het wild toegedreven wordt ; en dat zij, die 
de jagt eigenlijk besturen, meer genoegen en hart er voor 
hebben , dan zij, waarvoor zij dezelve ondernemen, om hun 
een genot te verschaffen ; want het ligt immers in ’s men- 
schen natuur, dat hij juist datgene bemint, wat hem 
moeite kost om te verkrijgen. Het is er verre van af, 
te willen beweren, dat een vorst tegenwoordig nog zijn’ tijd 
zou moeten besteden, om een’ leidhond aan te brengen; wij 
hebben het slechts aangestipt, om de buitengewone liefde der 
toenmalige vorsten voor de jagt meer duidelijk te maken. 
De reiger , welke later , na de uitvinding van den hagel, 
wegens zijne schuwheid een voornaam voorwerp der vogel- 
jagt werd , waar zij nog overbleven , was vroeger niet zoo 
gezocht, hoewel dit wildbraad voor eene uitgezochte spijs 
gehouden werd. Een bewijs hiervan levert ons het oud 
fransche gedicht: de reigerbelofte van het jaar 4559, het- 
welk in de Bernsche bibliotheek wordt bewaard ; daarin 
heet het: 
Toen RoserT van Artois uit Frankrijk gebannen werd , 
stak hij over naar Engeland , waar hij eene welwillende op- 
name vond. Hij ging dikwijls ter verstrooijing op de jagt, 
dewijl hij een uitmuntenden jagtvogel had. In gedachten 
over zijn noodlot verzonken, zwierf hij eens, met zijn valk 
op de hand, rond, toen deze een reiger bemerkte. Hij 
