549 
de winter inviel, de herten mager en de honden wegens 
de vorst en sneeuw niet meer bruikbaar waren, kwamen de 
valkeniers op en verjoegen met groot gejuich de jagers, die 
hunne honden dan weder in de stallen moesten opsluiten. 
Van de jagers van beroep legden velen zich uitsluitend 
toe op eene enkele soort van jagt; immers, in de jagt- 
staten van verscheidene vorsten vinden wij wolvenjagers , 
vossen- en bunsingvangers , patrijzenjagers , vogelstellers en 
„schutters, allerlei hondenleiders , opzigters en afrigters , op- 
gesomd. Den edelman betaamde het, om met alle soorten 
van jagten bekend te zijn, want hij, en vooral de opper- 
jagermeester , moesten in ’t algemeen overal kunnen aanvoe- 
ren en in alles bevelen kunnen geven. 
Het gevogelte werd in den regel wel onder de valken- 
jagt begrepen, maar toch kende men meerdere middelen en 
kunstjes, om den vogel te bedriegen, dan men tegenwoor- 
dig nog ziet aanwenden. Zoo bijv. met den spiegel. Deze 
werd dikwijls meer algemeen bij de jagt gebruikt , terwijl 
wij hem tegenwoordig slechts op leeuwerikken en vinken, en 
dan nog zeer zeldzaam, zien toepassen. Zoo verhaalt de 
geschiedenis, dat men, ten tijde der kruistogten, de tijge- 
rin door dit middel van hare jongen beroofde, doordien zij, 
zoodra men haar den spiegel voorhield, waarin zij zich zag 
en zich met verwondering beschouwde, zonder op hare 
jongen te letten, hen liet wegnemen. Hoogstwaarschijn- 
lijk kan men deze jagtsoort onder de meer fabelachtige 
vertellingen rangschikken, weshalve wij er ons verder niet 
mede zullen ophouden. 
De patrijzen werden slechts zelden geschoten, dat 
heet met boog en pijl, maar gewoonlijk door den valk, of ook 
in steekgarens en netten gevangen. De schilder Jon. 
vor Unpive bedacht het eerst , om een dier op linnen 
af te beelden, onze tegenwoordige koe, waarachter 
36% 
