552 
tot een koninklijk regt werd gemaakt, om in bepaalde stre- 
ken, vrijelijk te kunnen jagen , voor zoo ver de be- 
woners dezer plaatsen onder de daartoe geregtigden be- 
hoorden. — Over derzelver oorsprong zijn de schrijvers het 
niet eens, daar velen meenen, dat zij na den dood der 
hertogin van Zwaben zoude ontstaan zijn, terwijl anderen, 
zoo als Harpprecur in zijne Sciagrapkia liberae venationis Ger- 
maniae , ümprimis vero Suevicae, of JacoB Orro in zijne freien 
Pirsch beschreibung, haar tot de tijden der algemeene jagt- 
vrijheid in Duitschland terugvoeren. Het schijnt dat men 
zich hier in een’ ongegronden strijd heeft begeven , daar 
het ophouden der algemeene jagtvrijheid in Duitschland, en 
het aftreden der hertogen van Zwaben, niet zooverre van el- 
kander verwijderde tijdstippen zijn geweest. Maar dit is toch 
zeker, dat zij in dien tijd is waargenomen, ten ware zij reeds 
langer mogten bestaan hebben, toen de kleine landstirannen 
de edelen en roofridders, door den tegenstand der rijker 
wordende steden , zich dikwijls gekortwiekt zagen, en dat 
haar behoud gedeeltelijk aan den meed der meer en meer 
toenemende bevolking van welvarende steden, gedeeltelijk 
aan den bijstand der keizers te danken was. Deze begun- 
stigden steeds de hun toegedane, niet gevaarlijke steden, 
tegen hunne meer en meer magtig wordende vasallen , en 
maakten begeerig van elke gelegenheid gebruik , om derzel- 
ver voorregten uit te breiden, en zich in hen een’ steun 
te verschaffen, tegen de naar onafhankelijkheid strevende 
leenmannen. Alle privilegiën, alle pogingen door den graaf 
van Wurtemburg aangewend en de rol, welke de keizers 
daarbij speelden , bewijzen dit ten duidelijkste. 
De steden en ambten Bahlingen, Rosenveld , Ebungen , 
St. Georgen , Rothenzimmern , Dornheim en Alpirspach, en 
de districten der Risz , van den Donau en Blau, waar eigen- 
lijk de vrije Pirsche was, genoten dezelve, in zoover de in- 
