5ò4 
Pirsch-genooten bestuurde. Volgens hare bevoegdheid 
schreef zij in 1501, 1502, 1509 en 41511, algemeene ver- 
gaderingen der vrije pirsch-genooten uit, die uit hun 
midden afgevaardigden benoemden, welke hun vertegen- 
digden en ten beste der jagt en van het verbond besluiten 
namen , het gezag der wet onderhielden en op hare strenge 
uitvoering acht gaven. Deze zijn bekend onder den naam 
van pirsch-verordeningen , en onbetwistbaar zijn het de 
beste voorschriften van den ouden tijd tot behoud der wild- 
baan, daar de jagtwetten veelal dit niet , maar alleen de 
verzekering der jagt aan de beregtigden beoogden, zonder 
zich te bekommeren in hoeverre deze doelmatig handelden. 
Tot haar behoud werd een blijvend Firsch-bestuur gevestigd, 
waarin een pirsch-overste het voorzitterschap bekleedde , die 
de bijeenkomsten leidde en in wiens naam alle besluiten 
werden uitgevaardigd. Ben bijzonder daartoe bestemde 
regtsgeleerde was als pirsch-advocaat met de behandeling 
der eeuwigdurende verschilpusten belast. — In de pirsch- 
verordeningen werden de jagttijd, de soorten van toegestane 
of verbodene jagten, de regten der vrije pirsch-genoten 
onder elkander, als ook die van het pirsch-verbond in ’t 
algemeen vastgesteld. Alleen hierdoor is het te verklaren, 
hoe het mogelijk geweest is, om bij de menigte geoefende 
en hartstogtelijke jagers, die de jagt uitoefenden, de wild- 
baan nog zoo goed te houden , als zij werkelijk was, en 
dat de geheele inrigting niet in eene anarchie ontaardde. 
In het rijksbesluit van 4530, werd deze pirsch-verorde- 
ning erkend, maar toch op voordragt der vorsten als noa- 
dig beschouwd, om de pirsch-genooten nog bijzonder te 
beperken, en zich aan geen onbevoegd jagen tedoen 
vergrijpen. 
Voorzeker , deze jager-republiek, die te inidden der stor- 
men van de tirannie der middeleeuwen , uit mindere burgers 
