566 
wezen een Deduit des chiens, de valkerij een Deduit des 
oisceaur. De eigenschappen en kunde der beroemdste ja- 
gers van den toenmaligen tijd, de verdiensten hunner 
schrijvers en. de merkwaardige jagtavonturen werden opge- 
somd en beoordeeld. Voor degenen, welke in het bosch 
van Bondi den hond van Avrrt hebben gezien, zal het 
welligt van belang zijn te weten , dat het Gasse pr ra 
Brexe is, die ons deze anecdote naliet, welke door den Heer 
v. Göckine overgenomen en in een schoon gedicht aan ons 
bekend werd. De gevolmagtigde der honden verhaalt u, 
terwijl hij hunne trouw roemt, een voorbeeld daarvan , 
waartoe de ‘vogels niet bekwaam zijn. Het geheele dicht- 
stuk is vol van de belangwekkendste trekken uit het toen- 
malige jagersleven, waarvan wij misschien trachten zullen 
nog eenige overzettingen te leveren, wijl hier de ruimte en 
de ous gestelde grenslijn niet meer veroorloven te behande- 
len, dan alleen het recept voor onze huismoeders, om eene 
heerlijke patrijzenpastei na de jagt te bereiden, hetwelk wij 
den lekkerbekken, wegens deszelfs hijzonderheid, niet mogen 
onthouden. Neem drie vette patrijzen, zegt hij , zes groote 
kwartels , een dozijn leeuwrikken „ een pond spek , waarmede de 
pastei bestrooid wordt, wijndruiven, zout, eijeren en geroosterd 
brood, maar geen groenten noch kaas, en braadt alles wel onder 
elkander. 
Een evenzoo belangrijk werk is het geschrift van den graaf 
Gaston v. Forx , mede een der beroemdste jagers , hetwelk 
getiteld is: Le miroir de Phebus des deduits de la Chasse, 
des bestes sauvaiges el des oiseaux de proie, par Gaston Phe- 
bus de Foix, Seigneur de Bearn. Dit werk is een volkomen 
leerboek der jagt, dat thans niet beter kon geschreven 
worden , daar alles, wat een jager noodig heeft te weten, 
over het geheel grondig ontwikkeld is. Slechts de reden 
welke hij aangeeft en waardoor hij bewogen werd dat boek 
