567 
te schrijven , zou men misschien nu niet kiezen. Hij achtte 
zich namelijk verpligt, de menschen den weg ter zaligheid 
aan te wijzen, en de zekerste daartoe was toch ongetwijfeld 
eene vlijtige beoefening der jagt. Eene uitvoerige ontwikkeling 
der gronden voor deze stelling, duurt te lang om ze hier op 
te nemen; met weinige woorden vermelden wij dus de vol- 
gende conclusie : Lediggang is de oorzaak van alle ondeugden ; 
de jager heeft geen tijd tot lediggang , derhalve wordt hij ook 
geen slecht mensch. — Wien niet misdoet, dien kan de zalig- 
heid ook niet ontgaan. Verder besluit hij: de jagt behoudt 
en versterkt de gezondheid; gezondheid is het grootste geluk 
dezer aarde , alzoo : is de neiging tot de jagt ‚ een wegwijzer tot het 
tijdelijk en eeuwig geluk. — De indeeling der jagt in dit boek 
is even zonderling, en zal den meesten onzer lezers voor 
het minst nieuw zijn. Zij is tweeledig , want hij verdeelt 
haar : 4. in zoodanige, die weinig beweging maakt en voor 
geestelijken , prelaten en zwaarlijvige lieden bestemd is, en 
2, in zoodanige, die meer vermoeijenissen veroorzaakt en den 
ridders toekomt. De eerste, zegt hij, brengt ons ook wel 
tot het paradijs, maar zeker zullen diegenen, welke gemak- 
kelijk op een mak paardje zitten en den valk laten stijgen, 
of een’ haas met goede honden najagen , of die toezien , hoe 
men een vos uitgraaft of een wolf in een jagtpark ronddrijft, 
niet tot zulkeenen trap van zaligheid geraken, dan die welke 
noodzakelijk aan hen toekomt, die geheele dagen lang een 
hert vervolgen, en te voet in de bergen, bosschen en 
moerassen jagen. — Hierna beschrijft hij naauwkeurig 
de zamenstelling der jagtgereedschappen , de verhouding 
der hand- en voetbogen : der pijlen, lansen en zwaar- 
den. Hij geeft cene handleiding tot de kunst van paard- 
rijden , schieten , tot de kennis der sporen , de kunst om 
het wild te bemeesteren , de afrigting van honden , en hoe 
men zich tegen eenige onheilen kan verzekeren en vrij- 
