574 
Wij zien, dat de jagt en jagtkunde uit de behoefte der 
beveiliging tegen de wilde dieren ontstond; dat de jager zijne 
vorming aan de ontwikkeling van de burgerlijke omstandigheden 
in de maatschappij, te danken had. Wij hebben gezien, dat 
het prikkelend gevoel, hetwelk het bestrijden van en het 
zegevieren over wilde dièren eigenaardig met zich draagt, 
gedeeltelijk ontleent wordt aan het aangename bewustzijn , 
om hen, die in ligehamelijke krachten ons dikwijls over- 
treffen, door de toepassing onzer geestvermogens te over- 
winnen; gedeeltelijk in den onverklaarbaren trek , welke 
den ridderlijken geest tot het opsporen van gevaren , ver- 
moeijenissen en bezwaren aanvuurt. 
Overal, waar de geschiedenis nog de schaduwbeelden ha- 
rer vroegere gedaante aan ons laat voorbijgaan, vinden wij 
de jagt steeds nog altijd bij het edelste gedeelte der volken het 
het meeste bemind en in stand gehouden , en dat alle vorsten 
der oude tijden haar hoogschatten, als eene gelegenheid om 
hunne neiging voor den oorlog te twonen, terwijl verwijfde 
volken en vorsten, in den schoot der weekelijke wellusten , 
die de vermoeijenissen der jagt niet kunnen verduren, ge- 
woonlijk nabij hunnen ondergang , baar verachtten. 
Laat ons hieruit, jagtgenooten , het trotsche bewustzijn 
afleiden , dat de jagtpassie haren eigen adel in zich draagt , 
en onttrek u niet vreesachtig aan haar, als dwaze en el- 
lendige weekelingen haar verachten. De echt bezielde ja- 
ger trede bij het geringste verwijt vrijmoedig te voorschijn, 
en vrage: waarom hij geen jagtliefhebber zoude zijn ? 
Gij jongelingen, die uit de velden en bosschen, in den 
zwadder der op kunst en kunstzin zwetsende steden wordt 
geworpen , vergeet niet , dat uwe kunst de edelste en oud- 
ste is, die er bestaat ; dat het geschal der horens in ’t woud 
ket jagerhart meer doet gevoelen, dan de trillers eener zan- 
geres; dat de hond des te schooner is, als hij in 
