de struiken , dan wanneer hij op het tooneel (1) staat, 
en dat er geen heerlijker avond kan zijn , dan in het bosch 
op de jagt.’— Verlaat het kunstgenot en zoekt het na- 
tuurlijke. 
Toetsen wij den toestand onzer tegenwoordige jagtweten- 
schap aan de vroegere, dan zullen wij zien, dat zij 
als zoodanig verloren heeft ; dat de menigte hulpmiddelen 
om dieren te overweldigen, de geestkracht , waarmede zij 
vroeger beoefend werd , verminderd heeft , en dat de jager 
daarom in achting daalde , omdat elk een jager meende tc 
zijn, zoodra hij een dier kon dooden ; omdat menschen he 
die niet het minste gevoel van den echten jager bezaten , 
den naam van jager onteerden, en toch als jagers be- 
kend stonden. Zorgt daarom met vereende krachten, dat gij 
hare eer ophoudt; erkent niemand als jagtgenoot , zoolang 
hij de noodige vorming niet reeds ontvangen heeft; eert u 
zelven als jager, door alles wat niet echt jagermatig is 
achter te laten, en veracht elk middel om tot uw doel te 
geraken , als het de proef van den echten weiman niet 
kan doorstaan. Gelooft niet dat die oude leer, louter dwaas- 
heid is. Het bijzondere was noodig om het algemeene te 
vermijden , waartegen de ouden, uit vreeze voor verwaar- 
loozing, wel aangebragte vormen en gebruiken wisten te be- 
waren. Waarmede men verkeert , daarmeê wordt men 
geëerd. 
Bedenkt, dat de barbaarschheid, de tartende jagt- 
tirannie de vloek is, welke op den jager kleeft; dat hij 
zich vreeselijk in haren bijna gevolgden ondergang ge- 
wroken heeft, en vergeet niet , dat gij menschelijke pligten 
te vervullen hebt. Bewaar de u toevertrouwde diersoorten 
(1) Eene toespeling op het »Bosch van Bondy,” waarin de 
hond van Aubry eene rol vervult. Ken. 
