zweeg, terwijl zijn heer de beurs trok en aldus ver- 
volgde : »hier zijn tien gouden Willems, ga er dade- 
»lijk op uit, en bezorg mij wat ik verlang.” De jager 
zweeg en bleef staan. — »Hoe is het Jan, zijt gij doof 
„of begrijpt gij mij niet?” Jan krabde zich achter het 
oor , zuchtte, schudde het hoofd en zeide eindelijk : 
»daar komt niets van.” — »Kerel ,” hervatte de heer, 
»zeide ik u niet dat het op het geld niet aankomt ? 
»als honderd gulden te weinig is, kunt gij, des 
»noods, eens zoo veel besteden. Ik wil eenen uit- 
»muntenden, staanden hond hebben. Ga er nu op 
„af, en bezorg er mij eenen.” De jager liet het geld 
onaangeroerd, krabde zich andermaal achter het oor, 
haalde diep adem en zeide: »ik weet er geenen , hoe 
»zal ik hem dan koopen.” — De heer X. zag hem 
verbaasd aan en vervolgde vragende: »en de teef dan 
»van den kastelein in het gouden hert?” — «Heeft 
»geen appel en rakkert uren lang achter de hazen.” — 
»En die schoone, bruine hond van den jagtopziener 
»F, P” — »Drukt de hoenders en staat niet vast „”’ ant- 
woordde Jar. — »Maar, de van een ieder zoo hoog- 
»geprezen teef van den heer S. moet toch buitenge- 
»woon goed zijn?” — »Scheurt de hazen en ont- 
»neemt aan andere honden het wild, als zij apporte- 
»ren; dan wordt er zoo lang heen en weder getrok- 
»ken, tot dat het geschotene wild het lot, dat het 
»kind in Saromo’s eerste regt bedreigde, ondergaan 
„heeft, zeide de jager. — »Nu, de hond van den 
»molenaar B. moet dan toch uitstekend zijn?’ — 
