» Die,” sprak Jan, »deugt ook niets; hij is lui en heeit 
»een’ slechten neus, zoodat hij bijna niets vindt.” — 
»Dresseer mij dan mijne engelsche teef , daartoe zijn 
»zes weken genoegzaam,” zeide de heer; maar zich 
bedenkende, voegde hij er verdrietig bij: »doch ik 
»vergat daar, dat gij het dresseren niet verstaat.” 
Hier willen wij dit gesprek afbreken. Het moest 
enkel dienen om den lezer op het standpunt te plaat- 
sen, waarop wij thans, over het algemeen , enkele 
uitzonderingen afgerekend, in betrekking tot de patrijs- 
honden en, helaas! ook tot de jagers staan. 
Het ligt buiten mijne bedoeling, hier een theore- 
tisch-practisch overzigt der dressuur van staande hon- 
den te leveren. — In bijna alle jagtwerken is dit on- 
derwerp behandelt en komt, behoudens eenige afwij- 
kingen in de manier, op dezelfde zaak neder; het is 
ook hier als met de meeste dingen: varis modis bene 
fit. — Doch ik wenschte eenige algemeene opmerkin- 
sen en wenken over dit hoofdgedeelte der jagt te 
geven, en de middelen aan te wijzen, waardoor het 
bestaande kwaad kan verholpen worden. 
Eene der hoofdoorzaken ligt in de weinige voorzorg , 
die men bij het aanfokken van honden gebruikt. Men 
is b. v. in het bezit eener voortreffelijke teef, laat 
deze door eenen vrij goeden reu dekken en denkt, 
dat daaruit onmisbaar goede honden moeten voortko- 
men. De uitkomst is zeer dikwerf onvoldoende , zon- 
der dat men zich de reden daarvan kan verklaren. 
En toch is de zaak gemakkelijk op te lossen. De beide 
