10 
appel, hazenrein maken enz. zijn maar bijzaken, 
welke men zich verbeeldt hem wel op de jagt, door 
de zweep of, erger nog, door het trekken aan de 
ooren te zullen inprenten. Ik wil aannemen, dat de 
eigenaar een goed schutter is — anders ziet er de zaak 
nog misselijker uit — en de patrijzenjagt verstaat. — 
Den eersten jagtdag jaagt hij alleen ; de hond staat , 
hij schiet eenige patrijzen, die de hond apporteert, en 
des avonds keert hij, met eene welvoorziene weitasch , 
weltevreden huiswaarts. Wel is waar heeft de hond 
de hazen gedreven en, als het schot mistte, de patrij- 
zen nageloopen ; maar dit zijn immers slechts kleine 
fouten, die wel beteren zullen; het was ook voor de 
eerste maal, dat de hond in het veld kwam enz.; zoo 
redeneert de jager bij zich zelve. — Des avonds ont- 
moet hij eenige jagtvrienden ; het gesprek geraakt na- 
tuurlijk op de voorvallen van den dag: de jonge Caro 
wordt hoog geprezen, het aantal geschoten patrijzen 
ten bewijze aangevoerd en, bij het afscheid, eene 
jagtpartij voor den volgenden dag beraamd. 
De opgaande zon vindt het vrolijk gezelschap reeds 
in het veld, en de meester van Caro acht het geraden 
aanvankelijk op eenigen afstand van de overigen te ja- 
gen. — Daar doet een hunner een schot. — Caro, 
die den vorigen dag op de schoten van zijnen mees- 
ter meestal iets te apporteren vond, rent naar de 
andere jagers toe, terwijl zijn meester zich met roe- 
pen en fluiten te vergeefs aftobt; ‘de hond, bij de 
anderen aangekomen , ontmoet eenen makker, die 
