[8 
dene groenrokken, in de ware beteekenis des woords, 
behoorden, werd, zoo als het zich gemakkelijk laat 
denken, menig belangrijk woord, voornamelijk over 
de jagt, rijpartijen en jagen verhandeld, enz. Stads- 
en geregtsraden , luitenants en assessoren, hielden me- 
nig gesprek over oorlog en vrede, paarden , honden , 
vischvangst , vogeljagt , enz. 
Een achtenswaardig, dagelijksch medelid dezer ver- 
ceniging en derzelver lieveling, een joviale vent en 
tevens stadsraad, een jager door en door, nam op 
zekeren dag plotseling het woord, en sprak met zijne 
gewone minzaamheid en een gelaat , waarop zigtbare 
blijdschap over het ontworpen plan, om zijnen vrien- 
den eene jagtpartij te kunnen verschaffen, te lezen 
stond, aldus: ’ 
»Mijne heeren! gij allen mijne dierbare en goede 
»vrienden , zijt zulke voortreffelijke, brave lieden, en 
»gij verschaft mij hier zoo vele genoegelijke en geluk- 
»kige uren — ook voor u wil ik iets doen: ik zal u 
»eene jagtpartij geven! Eene jagt zal ik bewerkstelli- 
»gen — gij zult het zien — zoo als niemand uwer heeft 
»beleefd. Laat mij slechts voor alles zorgen. Gij zult 
»met mij tevreden zijn, dat durf ik u verzekeren. Nog 
»heden schrijf ik aan mijnen geachten, goeden vriend, 
»den opperhoutvester K. te H., dat ik met eenige 
»goede vrienden bij hem zal komen jagen. Hij stelt 
»daarin eene eer, want hij bezit een gastvrij en _prach- 
»tig huis. Het zal eene overheerlijke partij zijn, dat 
»verzeker ik u!” 
