19 
Er worden in vrolijke kringen zoo dikwijls jagt- en 
andere partijen afgesproken, waarbij eigenlijk niemand 
aan de volvoering denkt, en waarvan ook nader- 
hand geen sprake meer is. — Maar zoo was het 
hier met onzen begunstiger, den stadsraad niet; — 
een man een man, een woord een woord! Naauwe- 
lijks waren er eenige dagen verloopen, gedurende 
welke onze vriend ons zijn altijd vrolijk bijzijn had 
onttrokken, om des te krachtdadiger voor ons te kun- 
nen bezig zijn, toen hij den volgenden middag met 
eenen uiterst welgevalligen en tevreden blik in ons 
midden trad, in zijne regterhand een ontzegeld papier 
hield en ons toeriep: »ziet gij, mijne heeren ! slechts 
»een paar woorden heb ik u te zeggen! Gij zijt allen, 
»allen genoodigd; al mijne beste, goede vrienden zijn 
»uitgenoodigd! Gij hebt slechts te bevelen wanneer. 
»Mij is alles wel; ik ben te aller uur bereid, en zat 
»voor alles zorgen, wat er vereischt wordt.” 
Het was ernst geworden. De partij werd op eenige 
dagen later bepaald, en onze weldoener arbeidde gedu- 
rende dezen tijd met lijf en ziel, om ze, zoo veel mo- 
gelijk, gemakkelijk en glansrijk voor zijne vrienden te 
doen uitvallen. De geheele schaar van gasten bij zich te 
huisvesten, was van den vriendelijken houtvester nict 
te vergen , zoodat onze stadsraad op hun bijzonder ver- 
langen verzocht, dat, voor de vrolijke gastenschaar, 
in het bij het af te jagen terrein gelegene stadje T. 
kwartier zoude besteld worden. Wien dit, in eene 
zandachtige streek , zoo als er maar weinige zijn , ge- 
Jh 
