20 
legene plaatsje bekend is, die weet ook, hoe de uit- 
zigten ter ontvangst van een vrolijk jagtgezelschap, 
dáár gesteld zijn, en zal zich geen denkbeeld kunnen 
vormen van het hoogst belangrijk oponthoud, dat al- 
daar eenige dagen achter elkander plaats greep, en 
voorzeker in de jaarboeken van dat stedeke als gedenk- 
waardig staat opgeteekend, maar ook nimmer door 
een der deelgenooten zal vergeten worden. 
Acht personen, namelijk een stadsraad, — de maître 
de plaisir —, een justitie-raad, een kamerheer en vijf 
militaire officieren begaven zich op weg; drie van hen, 
waaronder de verhaler van het jagtavontuur, als voor- 
hoede, te padrd; de overige vijf op eenen grooten, 
met spijs en drank — die wij op onze besteramingsplaats 
niet in genoegzame hoeveelheid en van goede kwaliteit 
meenden te zullen vinden — ik zeg op eenen grooten, 
volgepakten familie-wagen, waarop de stadsraad als 
held van het jagtfeest het bevel voerde, en die zich 
als de minzaamste gastheer der wereld voordeed, ieder 
der gasten vriendelijk toesprak en verzekerde, hoe hij 
het zich ten pligt achtte, voor het gemak en genoegen 
van het gezelschap zorg te dragen, enz. 
Wij, de drie ruiters, kwamen in een’ stevigen draf 
het eerst aan, en traden in de tot onze ontvangst be- 
hoorlijk gereed gemaakte kamers. Deze nader te be- 
schrijven is mijne bedoeling niet; alleen dit: het waren 
er slechts twee, van zeer beperkte ruimte, die door 
drie slaapplaatsen geheel bezet waren. »Waar zijn de 
andere kamers?” vraagden wij terstond, om ons, vol- 
