27 
In de vrolijkste, genoegelijkste stemming van het 
gezelschap verliep deze schoone, helaas! veel te korte 
dag, want onze vriend wekte allen op en betooverde 
allen. Doch wie is in staat, zijne onnavolgbare min- 
zaamheid te schetsen, die allen moest innemen. — 
Het kleinste genot zelfs vond weêrklank in aller har- 
ten! Maar dankbaar en luide werden ook de hooge 
verdiensten van den niet te hoog te prijzen man er- 
kend. Bij het ontbijt der jagers reeds, trad een re- 
denaar der drijvers op en bragt, onder luid gejubel, 
zijnen kameraden het glas toe op de gezondheid van 
den heer stadsraad R. uit P. (het vermoeden, dat wij 
hem hadden omgekocht was ongegrond). Het doet mij 
leed, dat ik het antwoord van den gevierden man, die 
bovenmate gestreeld was over deze beleefdheid, heb 
vergeten. — Eerst de duisternis van den avond konde 
ons het genot van het weidwerk doen staken, om de 
door eetlust verhoogde tafelvreugde te gemoet te ijlen. 
Eindelijk hielden wij, in stikdonkeren nacht, voor 
ons verlicht paleis te T. stil. Een groot aantal brandende 
kaarsen verlichtte van daar, als het zonlicht, de hoofd- 
straat van het stadje, waarin zich reeds eene menigte van 
inwoners, digt opeengedrongen, had bijeen geschaard , 
om de belangrijke vreemdelingen in oogenschouw te 
nemen ; hoofdzakelijk echter, om den stadsraad te 
groeten, van wien zij dezen dag zoovele wonderzaken 
hadden gehoord, en wiens voornemen het was hun 
dien avond een feest, muziek en dans te verschaffen, dat 
reeds algemeen bekend was geworden. Met een har- 
