29 
gemand op aarde gelukkiger geweest, dan hier onze 
stads-raad. Eene aangename hoornmuziek, de gedu- 
rig klinkende pokaal — zooals gemeld is, hadden wij 
voor den wijn gezorgd — en vooral de minzaamste , 
onvergelijkelijke luimigheid van den insteller des feest- 
avonds, bragt het gezelschap in die stemming, welke 
alleen den waren jager bekend is. Er moesten liede- 
ren worden gezongen, en de alles bezielende gastheer 
bragt ons lof, prijs en dank ontelbare malen toe, 
voor het oneindige genot, dat wij hem door onze deel- 
neming aan dit feest bereidden , waarbij hij herhaal- 
delijk de verzekering voegde, dat dit de gelukkigste 
uren zijns levens waren. 
Nog waren de tafelvreugden niet geeindigd, of de on- 
vermoeide man zorgde reeds weder: hij verliet ons om 
de noodige voorbereidselen te maken voor het bal, dat 
zoo spoedig mogelijk zou beginnen. Onder den grond 
werd het locaal daartoe ingerigt; het bestond uit 
een’ aardappelkelder , die tot dat einde moest worden 
opgeruimd. Hier nam de dans weldra een’ aanvang. 
Wie hem opende zal overbodig zijn te vermelden. 
Terwijl zich nu beneden alles in golvenden dans draaide 
en wendde, grijsaards en kinderen, als door een’ too- 
verslag, in wemelenden dans hunne hooge voorgangers 
volgden, werd ook boven de tafel spoedig afgenomen ; 
en, zoo als het in den regel bij zulke gelegenheden 
het geval is, werd er een bescheiden spel aangevan- 
gen, met deels gebruikte, deels nieuwe kaarten. 
Eene levens- en zielskracht , zoo als de onvergelijke- 
