3f 
maat der reeds zoo verhoogde vrolijkheid in dezen uit- 
gezochten kring ten top. 
In het midden der gerucht makende vreugde ver- 
nam op eenmaal de stadsraad, dat één echtpaar niet 
ten feest was verschenen, omdat het in onmin 
leefde, zoo zelfs, dat alle pogingen tot verzoening 
vruchteloos waren gebleven. Dadelijk, hoewel lang 
na middernacht, liet hij zich tot hen geleiden. Zijner 
betooverende redevoering konden de gehuwden niet 
wederstaan. In zegepraal bragt hij hen naar het feest- 
locaal, en voleindigde hier de verzoening tot eene 
onscheidbare eendragt. De hoogste bewondering weêr- 
galmde in onophoudelijk gejubel over deze daad, 
die ieder voor onmogelijk had gehouden. De innig- 
ste dankbaarheid vervulde de zielen der verzoenden, 
en een donderend »hij level hij level” deed het 
huis daveren, waarop alweder de woorden volgden : 
»het moge kosten, wat het wil, ik ben de stadsraad 
»R. uit P., en ik betaal alles.” 
De schemerende morgenstond vond den stadsraad 
dronken van genoegen, nog in het ruischende, hem 
vergodende gezelschap. Zoo dikwijls men beneden kwam 
om het zeldzame gewoel te aanschouwen, zag men hem 
omringd van de jubelende schaar, die hem als een we- 
zen van nooit gekenden aard gadesloeg, en elke zijner 
schreden begeleidde, als in zegepralenden optogt. 
Wij hadden intusschen lang ingezien, dat dezen nacht 
aan slapen niet te denken viel, en besloten, den tijd 
weder met spelen te verdrijven. In verschillende , ern- 
