32 
stig zwijgende groepen had zich het gezelschap opgelost, 
en het was potsierlijk om te zien, hoe ieder vlijtig aan 
zijne bezigheid bleef, en het geruchtmakend gedruisch 
gewoon geworden was. Alleen de stadsraad brak, met 
nog altijd klimmende opgewondenheid, en in verruk- 
king opgelost, somwijlen geruchtmakend de stilte on- 
zer bijeengeschoolde gasten af, en zijn binnentreden 
strekte alleen om aan de groep der spelers belang- 
rijke offers te brengen, tot hij zijne geheele beurs ge- 
ledigd had. Dit kon echter zijne vrolijke luim, ten 
minste tot hiertoe, nog geenszins verminderen. 
Eindelijk in den vroegen morgen , omtrent zes ure, 
had hij al zijne vrienden overweldigd. Allen waren 
langzamerhand afgedropen. De ruimte der danszaal 
scheen eene woestijn, en nog rustig, spottend over het 
zwakke geslacht, — en bijzonder verrukt over de hem 
te beurt gevallen gunstbetooning der schoone sekse — 
keerde de ongetrouwe tot zijne oude kameraden we- 
der, die grootendeels door de natuur overwonnen, 
langzamerhand in de armen van Morpnevus waren ge- 
vallen. Slechts één ongelukkige was nog wakend; — 
ach! hij moest er voor boeten, en zich eene partij 
whist met den stadsraad laten welgevallen. — Hier 
eindelijk bezweek de reus en zonk, met de kaarten in 
de hand, in eenen diepen slaap. Kort was deze slui- 
mering, doch vast; maar — schrikkelijk het ontwaken. 
De opperhoutvester had met zijne jagers reeds vroc- 
ger het gezelschap verlaten en ook wij waren reeds 
tot het vertrek gereed, om op den bepaalden tijd 
