38 
der aan de rekening gewaar werden, voor een verblijf 
van twee dagen te dezer plaatse en in zulk een huis, 
waarin wij bijna al het te genieten en genotene zelven 
hadden aangebragt. Toen wij een weinig nader de uit- 
legging van dit meesterstuk aller rekeningen inzagen, 
konden wij ons niet genoeg aan derzelver inhoud ver- 
zadigen. (*) De stadsraad wachtte zwijgend zijn lot 
af, en de waard werd geroepen. Naauwelijks bemerkte 
deze onze verbazing en verrassing, of wij kregen tot 
bescheid : »Mijne heeren! ik heb met u volstrekt niets 
»te maken, hier staat de stadsraad R. uit P., die 
»gezegd heeft: het moge kosten wat het wil; ik betaal 
»alles, en daarnaar heb ik mij gerigt.” Wat men den 
geldzuchtigen man ook mogt voorstellen, hij bleef altijd 
bij hetzelfde antwoord, en de stadsraad onder dit alles 
geduldig en zwijgend. Weldra echter nam één van het 
gezelschap , de justitie-raad, ernstig het woord op en 
zeide: »Heer waard! wij zullen kort proces met u 
»maken. Gij staat er op, dat deze rekening betaald 
»worde, goed, zoo haalt gij den burgemeester.” — 
»Maar de burgemeester heeft toch gezegd .……...…” — 
„Dat is hetzelfde, het zal alles teregt komen.” 
De heer burgemeester, de bestuurder van het stede- 
ke, was de intiemste vriend van den rekeningschrij- 
ver en sedert eergisteren die van onzen stadsraad. Wij 
(*) Als ik een afschrift van het origineel, dat één onzer vrienden toen met 
zich nam, bezat, zou het voorzeker ieder mijuer lezers doen lagchen , het 
hier te lezen. Zoo veel herinner ik mij nog, dat voor zeep voor de wasch 
eenige thalers, desgelijks voor zout bij de spijzen, alsook voor hout bij het 
koken waren opgeteekend , en op die wijze de geheele rekening was ingerigt. 
[- 
