59 
tegden hem het corpus delicti voor en verklaarden , 
dat wij de rekening zouden maken, en diensvolgens de 
som betalen; en dat, wanneer de waard de betaling 
niet wilde aannemen, wij dan bij hem, burgemeester , 
het geld zouden deponeren. Ofschoon de waard zich 
daartegen verzette, en er gedurig op neerkwam: »de 
»heer stadsraad heeft gezegd: het moge kosten, wat het 
»wil, ik betaal alles” — werd toch de geheele zaak bij 
acte omschreven, en de som van ruim 60 thalers, 
waarbij wij nog alles naar de dubbele waarde hadden 
berekend, den burgemeester ter hand gesteld, — de- 
wijl de waard ze niet wilde aannemen en er nog al- 
tijd op stond, dat de stadsraad alles moest betalen. 
Welk eene wezenlijk medelijden verdienende rol onze 
arme, goede vriend, die zich zoo voor ons had opge- 
offerd, hier speelde, laat zich naauwelijks beschrijven. 
In houding en gelaat was zijne bedruktheid zigtbaar , 
en nam hij nu en dan het woord op ter zijner verde- 
diging, dan viel hem de ondankbare waard telkens in 
de rede: »gij hebt gezegd: het moge kosten, wat het 
»wil ik betaal alles.” Eindelijk was de zaak afgehan- 
deld, het geld bij den burgemeester gedeponeerd , en 
het overige lieten wij aan den stijfhoofdigen waard 
over. Er is verder niets meer van gekomen. 
Intusschen had zich onder de inwoners het nieuws 
verspreid , dat de stadsraad niet wilde betalen; troeps- 
gewijze hadden zich de ondankbaren voor ons kwartier 
in dreigende houding zamengeschoold, en wij moesten 
alle list en welsprekendheid aanwenden om , met on- 
