41 
met gestrekte beenen , langzame schreden en de hoog- 
ste deftigheid vertoonende op hem af. Op behoorlij- 
ken afstand blijf ik met opgeheven hoofd onbeweeg- 
lijk voor hem staan, tot dat hij mij nadert, en zoo 
hij mij onder den staart riekt, dan is de zaak in orde. 
Hij doet dit, om insgelijks mijnen rang en maatschap- 
pelijke verhouding te leeren kennen ; hetwelk hem uit 
de door mij genoten spijzen duidelijk wordt. Is het 
maar een arme slokker, dan druipt hij, zonder ver- 
dere notitie beschaamd af. Heeft hij mij een verzoek 
te doen, zoo geeft hij zulks, onder loftuitingen en op 
eene gepaste wijze, te kennen tegen een nabij zijnde 
voorwerp. Is de mij aansprekende in rang bijna met 
mij gelijk, of verbeeldt hij zich het te zijn, zoo 
houdt hij mij met welbehagen zijn achterste toe; ook 
ik ruik, en wanneer ik ragout, kalfsbeenderen, rund- 
vleesch, ganzenlever en wittebrood ontdek, dan beweeg 
ik den staart eenige malen vlug heen en weêr, het- 
geen bij mij wil zeggen: het is mij niet onaange- 
naam uwe kennis gemaakt te hebben. Deze beleefd- 
heid wordt gewoonlijk beantwoord, maar gebeurt het 
niet, dan is de onverschillige voorbijganger niet tot 
vriendschap of tot omgang genegen; de kennisma- 
king blijft dan zonder gevolg. Maar verwaardigt hij 
zich met bescheidenheid aan mijn hoofd-spreekorgaan, 
eigentlijk aan mijnen inktkoker te ruiken, om te we- 
ten welke opinie ik over kerk en staat ben toege- 
daan, dan word ik tot diezelfde handelwijs verpligt, 
ofschoon ik op de kleuren geen duidelijk gezigt heb. 
