50 
porteert, komt een jagtopziener, die zich in den 
omtrek bevond, naar mij toe en gaf te kennen, dat 
in de nabijheid der plaats, waar ik het haas gescho- 
ten had, zich eene snip moest bevinden, welke hij 
kort te voren had zien opvliegen en aldaar neerstrij- 
ken. Ik zette den hond dadelijk weder op het hout 
en wij zochten verder, toen mijn getrouwe Banco 
onverwachts, vrolijk kwispeistaartende maar mij toe 
kwam, deftig, volgens de regels der kunst ging 
zitten, en mij eene nog levende houtsnip aanbood, 
welke, bij nader onderzoek, bleek aan den kop, vleu- 
gel en een der pooten te zijn getroffen. Er bleef dus 
geen twijfel over, dat ik het bijna ongeloofelijk geluk 
had van met hetzelfde schot dat het haas doodde, ook 
de snip te schieten, welke naderhand bleek de eenige 
te zijn die zich in den omtrek bevond; althans bij het 
vlijtigste zoeken, konden wij er geene meer vinden. 
Mijne vrienden verklaarden eenparig, dat indien zij het 
niet zelve hadden bijgewoond en iets dergelijks hadden 
hooren verhalen, zij het voor een versiersel zouden ge- 
houden hebben. Laat ons derhalve niet te spoedig , 
betwijfelend de schouders ophalen en zeggen »het is 
jagerslatijn’”, wanneer de een of ander eerlijke groen- 
rok ons een historietje opdischt, dat het niet jagend 
publiek vrij apocrief zoude voorkomen; maar steeds in 
het oog houden, dat eene der voornaamste aantrekkelijk- 
heden der jagt, zeker deze is, dat zij steeds verrassende 
en zeldzame ontmoetingen van allerlei aard oplevert. 
P. EC. 
