53 
en hef geheel overeenkomstig de regelen der jagtwe- 
tenschap zamengesteld. 
Groot genoegen vond Ferprvasp in het wegschenken 
van het wild, dat zijne jagten opleverden. Hij verzorg- 
de ieder met die soort van wild, welke hij wist dat 
hem het aangenaamste was; van die geschenken werd 
naauwkeurig aanteekening gehouden, opdat niemand 
vergeten wierde. Na den afloop van elke jagt moest 
een schrijver dadelijk het gedoode wild naauwkeurig 
opteekenen; zoodra dit geschied was, reed de koning 
naar Caserta terug. Wanneer het wild aldaar was 
aangekomen, gaf men er den koning kennis van. De 
wilde zwijnen werden gewogen en aan een der ooren 
van elk stuk een loodje bevestigd, waarop het gewigt 
was gestempeld. Alsdan werd, in des konings bij- 
zijn, eene nieuwe nota gemaakt, en daaruit eene lijst 
der geschenken vervaardigd. Het eerst kwam de ko- 
ningin in aanmerking, die een ruim aandeel be- 
kwam, dat zij, op hare beurt, weder deed uitdee- 
len. Ieder bekwam geregeld hetgeen hem de koning 
had toegedacht; een drager droeg het zwijn, door 
eenen looper begeleid, die het geschenk uit naam 
des konings overbragt. Het kleinere wild werd 
insgelijks uitgedeeld; zoo ontving b. v. lord Haun- 
TON eens, behalve een wild zwijn, eene mand met 
meer dan honderd watersnippen, en HackenT be- 
kwam dikwerf roode patrijzen, houtsnippen en een- 
den. De koning zocht altoos voor zich zelven een’ 
vetten fasanthaan uit, en at dien enkel met wat zout 
4 
