56 
Achter op het rijtuig, waarmede Fenpivanp Duitsch- 
land doorreisde, was eene zitplaats voor den busspan- 
ner en eene berging voor eenen staanden hond inge- 
rigt, om in streken, die den koning gedurende de reis 
bevielen, een uurtje te kunnen jagen, waartoe steeds 
twee geladen, enkele, geheel geschafte geweren bij 
de hand waren. Ten bewijze hoeveel de koning met 
de jagt ophad, werd, na den terugkeer in zijne sta- 
ten, door de nieuwsbladen eene opgave medegedeeld 
van het wild, dat hij op zijne reis geschoten had, 
waaronder beeren, wolven, zwijnen, herten, reeën, 
vossen, fasanten, patrijzen en kwartels voorkwamen, 
en waarvan het aantal eenige duizenden beliep. 
In den winter van 1823 begaf zich de markgraaf 
van Baden naar Italië, en daar hij insgelijks een 
hartstogtelijk jager was, verzuimde hij niet, een be- 
zoek aan het hof van Ferpisanp af te leggen. Deze, 
ofschoon reeds een’ twee en zeventig jarigen ouderdom 
bereikt hebbende, hield den 15 Januarij, ter eere van 
zijnen vorstelijken gast, eene groote jagtpartij op zijn 
jagtslot Carditello, welke vier dagen duurde en door 
den grijzen koning , ofschoon het weder zeer ongunstig 
was , onafgebroken werd bijgewoond. Het bij die gele- 
genheid gedoode wild beliep, volgens eene door den op- 
perjagermeester aan den markgraaf overgereikte tabel: 
den naam van „jagt” onwaardig keuren, maar om juist te oordeelen, bchoort 
men zich in de toenmalige tijden en zeden te verplaatsen, toen eene zooge- 
naamde ingesloten jagt tot de hoffeesten behoorde. Men vindt omstandige be- 
schrijvingen dezer jagten, met afbeeldingen. in FLEMING, Der vollkommene 
Teutsche Jäger, en in DÖBEL, Jäüger-practica. 
