62 
waar hij te huis behoorde, en derhalve als onbe- 
heerd goed kon worden aangemerkt. Daar hij tot 
band- trek- en karnhond geschikt scheen, of mis- 
schien om der beloonings wille, als hij opgevorderd 
werd, trachtte men hem in handen te krijgen, of bij 
verrassing meester te worden, maar telkens vruchte- 
loos; daarna poogde men hem dood te schieten, het- 
geen ook mislukte. Dit herhaald aanschieten maakte 
hem nog schuwer. Hij vertoonde zich zeldzamer op 
bepaalde plaatsen, en hield zich op in den omtrek van 
een dorp in de duinhelm of, bij afwisseling, in een 
bosch van ruim 5 bunder groot, welk laatste min- 
der algemeen bekend was. Nu werd hij slechts des 
avonds waargenomen, en was de schrik van vrouwen 
en kinderen, welke zich ook aan voorzigtige man- 
nen mededeelde; terwijl zijn boosaardig bestaan, op 
eenigen afstand van de plaats, niet verkleind werd 
overgebragt en voortverteld. Hier is het fabuleuze 
dier, de weerwolf, weinig bekend; de verhalen om- 
trent dezen hond begonnen evenwel, door de verbeel- 
ding versterkt, daaraan eenige gelijkenis te krijgen. Het 
genoemde bosch, waarin altijd hazen waren, en som- 
tijds tot vier op eenen dag werden geschoten, was 
dit jaar zeer arm aan wild. Dit baarde bevreemding , 
en men vermoedde er de oorzaak niet van, dan na 
het vallen van het blad, en toen de ruigte door regen 
en wind neergeslagen was, in het laatst van Novem- 
ber, wanneer een aan het bosch staande jager vóór zich 
in het hout een gegrom hoorde, hetwelk hij veron- 
