19 
de schietlinie, in de rigting van de tweede hindernis, 
een sterk rumoer. De vorst-bisschop zond dadelijk 
eenen jager, om de oorzaak te vernemen. Deze kwam 
met een lagchend gezigt terug en berigtte, dat een 
kogel een, op eenen wagen liggend vat bier, voor 
de jagerij bestemd , ontstoken had, en deze nu dorst 
zoude moeten lijden. 
»In welke rigting staat de wagen?” vroeg de bis- 
schop. 
»Meer dan zestig passen ter zijde van het waarschou- 
»wingsteeken, buiten de panden,” was het antwoord. 
»Een ongeluk dat ligtelijk te verhelpen is.” 
Terwijl de bisschop dit zeide, kwam de opperjager- 
meester aangereden en meldde, dat de sterkste herten 
zich nog in de zoogenaamde kamer bevonden. 
„Best, best,” hernam deze, »eerst eenen dronk, en 
»doe ze dan maar uitdrijven; breng tevens den jagers 
»de tijding, dat de abt van Banz, die op eene nieuwe 
»manier hun bier heeft ontstoken, de kunst verstaat 
»om bier in wijn te veranderen.” 
»Zeer goed, uwe vorstelijke genade !’ 
De abt wilde protesteren, doeh het schot was nu 
eenmaal op zijne rekening gesteld. 
Nu kwamen de trotsche herten, met eenige hinden 
op den loop te voorschijn en onder deze de vroeger 
vermelde oude hinde; ze werden nu zoo krachtig op- 
gedreven, dat er niets overbleef dan over de hindernis 
te springen. Zij deed dit met eenen hoogen sprong, en 
in hetzelfde oogenblik trof haar de markgraaf vox 
