95 
BETER NOG DAN WIND-LUCIFERS. 
( Geene fictie. ) 
Een oude groenrok, des morgens te veld trekkende, 
ziet drie jonge lieden van zijne kennis, die reeds aan 
het jagen waren, en hoort hen gedurende den voormid- 
dag, in een hem welbekend wildrijk landgoed , druk 
schieten, zoodanig, dat de oude heer tot zijnen jager 
zegt: »nu, die schijnen van daag nog al op het wild 
»te loopen”. In den namiddag keert hij van de jagt 
terug, en ontmoet de jonge lui; zijne eerste vraag is: 
»wel, ge hebt zeker eene goede jagt gemaakt?” — 
»Twee konijntjes,” is het antwoord. »Dan moet gij- 
»lieden schrikkelijk gepoedeld hebben,” zegt de oude 
heer, »want ik heb u nog al hooren poffen.”’ Na zich 
een oogenblik bedacht te hebben, zegt een der jonge 
heeren : »dat zal ik u uitleggen: wij hadden alle drie 
»ons ketsgetuig vergeten, en nu moesten wij telkens 
»eene geweerprop in den brand schieten, als wij eene 
»sigaar wilden opsteken.” — »Dan hebt ge zeker nog 
»al een enkel sigaartje gerookt,” merkte de oude 
meesmuilend aan, en vervolgde zijnen weg, terwijl hij 
dacht: dat moet in het tijdschrift komen, dan kunnen 
zij hunnen snaakschen inval gedrukt zien. 
