106 _ 
»uitsluiting toebehoort aan den eigenaar van den 
»grond, waarop zich het wild bevindt.” — » Deze bepa- 
»ling”, zeiden de opstellers van het wetboek, »draagt 
»het “kenteeken , hoezeer de nederlandsche wetgeving 
»op mildheid van beginselen is gegrond; en wan- 
»neer men dezelve in verband beschouwt met art. 
»627, dan zal men gereedelijk erkennen, de zorg- 
»vuldigheid, waarmede de wetgever voor de onschend- 
»baarheid van het regt van eigendom gezorgd en te- 
»vens gewaakt heeft, dat afgeschafte voorregten niet 
»wederom herleven.” 
Dat, toen dit voor 15 of 20 jaren gelezen werd, de 
grondeigenaren geheel iets anders verwachtten, dan 
hetgeen hun in 1852 werd geleverd, ligt in de rede, 
en menigeen doet de vraag: »hoe strookt het met de 
»milde beginselen, met die heiligheid van het regt 
»van «eigendom en met die afschaffing van alle privile- 
»giën, dat ik die bij uitsluiting het regt bezit om het 
»wild hetwelk zich op mijnen grond bevindt, mij toe 
»te eigenen, dat regt niet uitoefenen mag, tenzij ik 
»mij onderwerpe aan en naleve al datgene, wat voor- 
»geschreven is voor hem, die geen enkelen duim lands 
»hezit? Alles wel berekend, dan bepalen die zoo 
»hoog opgevijzelde vrijzinnige beginselen en dien eer- 
»bied voor het regt van eigendom zich daartoe, dat 
»niemand op mijnen grond mag komen zonder mijne 
»toestemming. Van de kosten van afpaling van mijn 
»jagtveld ben ik verschoond, maar hetzeive bejagen 
»zonder acte, dit mag ik niet. Vroeger betaalde ik 
