111 
Men zegt: »dit voorschrift tot afpaling zou een in- 
»breuk zijn op het regt van eigendom ;’’ maar zoo het 
waar is dat art. 641 B. W. aan den eigenaar van den 
grond het regt toekent, om bij uitsluiting van alle 
anderen zich het wild toe te eigenen, hetwelk zich op 
dien grond bevindt, onverminderd de wetten en ver- 
’ 
ordeningen op het stuk der jagt aanwezig; zoo het 
waar is, dat de eigenaar van den grond krachtens 
datzelfde art., indien hij het daarbij toegekende regt 
uitoefenen zal, zich naar alles moet gedragen , waartoe 
de niet eigenaar zijnde jager is verpligt, dan vloeit er 
ook van zelf uit voort, dat het eigendomsregt in niets 
geschonden zoude worden, zoo de eigenaar verpligt 
wierde zijn land af te palen. 
Het is waar, dat toen deze bepaling door velen in 
de wet werd verlangd, men dit verlangen heeft be- 
streden, met de vraag te doen: »of het niet eene on- 
»regtvaardige beperking zoude zijn, indien men voor- 
»schreef : »gij hebt een huis, een’ landeigendom , een’ 
»»akker , maar gij moet zorgen het af te sluiten ; an- 
»oders zal iedereen het regt hebben daar op te wan- 
»odelen ;” kan men zeggen dat hij, die deuren en 
»hekken niet digt houdt, zijn’ akker, zijn’ tuin aan 
»het publiek prijs geeft ?” 
Dat — met allen eerbied zij het gezegd — voor hem, 
die aldus redeneerde, deze redenering op zijn best ge- 
nomen eene magtspreuk is, dit gevoelt een ieder bij 
eenig; doordenken. 
Dat ik de deur van mijn huis niet behoef te gren- 
