114 
nakomen van die bepalingen is op zich zelve reeds 
hoogst onaangenaam en omslagtig, terwijl er niet wei- 
nig voorbeelden bestaan, dat eigenaren van gronden, 
ofschoon ten volle overtuigd, dat jagers, die hunnen 
akker hadden betreden, geheel te goeder trouw had- 
den gehandeld, de bij art. 40 vereischte verklaring 
hebben geweigerd. 
Wat er ook van het opheffen van het publieke jagt- 
veld moge zijn, zoo en op die wijze namelijk als bij 
de wet van 1852 plaats heeft, zooveel is zeker , dat 
het genoegen van de jagt voor elken jager in Staats- 
Vlaanderen is weggenomen, en dit evenzeer voor den 
grooten grondeigenaar als voor den kleinen, terwijl 
brood- en stukjagers, die om niets geven, omdat zij 
niets te verliezen hebben, inderdaad de eenigen zijn, 
die er bij profiteren. 
Langs den straatweg van Oostburg naar Schoondijke, 
ter lengte van een uur gaans, liggen zoo ter linker- 
als ter regterzijde, zes kapitale bouwhoeven en dus 
twaalf in het geheel. Deze hoeven behooren aan even 
zooveel groote kapitalisten of grondeigenaren. Wil nu 
iemand -derzelve jagen langs den genoemden weg, en 
éénen gang maken regts, om, met éénen gelijken gang 
links terug te keeren dan, moet hij voorzien zijn van 
vier en veertig afzonderlijke permissien, zal hij zich 
niet blootgeven om te regt te staan, wegens het ple- 
gen van een misdrijf. } 
De wet, die zoo iets gebiedt, en datgene, wat op 
zijn uiterste genomen als eene overtreding kan worden 
