115 
beschouwd , een misdrijf heet, moge regtvaardig ge- 
noemd kunnen worden , maar zelfs de grootste voor- 
standers zullen haar niet vrijspreken van het summum 
jus summa injuria. 
Van al de grieven, die de jagers in Staats-Vlaanderen 
tegen de jagtwet hebben, is de bepaling van art. 15 
litt. b. de zwaarste, de bepaling namelijk: dat tot het 
geoorloofde jagtbedrijf behoort de jagt met windhon- 
den; en zoo men zich andere bezwaren getroost met 
de overweging, dat de wet niet volmaakt kan zijn, dan 
is het volstrekt onbegrijpelijk, dat eene wet, welker 
strekking wordt gezegd bescherming van het wild en 
van het regt van eigendom te zijn, eene zoo onbe- 
perkte vrijheid omtrent de lange jagt heeft gegeven , 
dat daardoor de hoofdbeginselen van de wet ten eenen- 
male in het niet vallen. — 
Om, zoo als vele jagers willen, de lange jagt te 
verbieden, dit is onredelijk, daargelaten dat ieder des- 
kundige zal bekennen, dat een handig schutter even- 
zooveel , zoo niet meer, wild kan bemagtigen , als een 
jager, die de lange jagt met een koppel windhonden 
uitoefent. 
Oudtijds, toen de jagtwetten zoo gestreng waren, 
was de uitoefening der lange jagt allezins geoorloofd, 
maar zij was beperkt. 
Men vindt daaromtrent de volgende bepalingen : 
„De gequalifieeerde” — waartoe alleen de aanzien- 
lijksten van den lande behoorden — »zullen geen ge- 
»span mogen maken of te zamen mogen jagen met 
DERDE JAARGANG, 8 
