126 
arbeid ; naauwelijks vindt hij in de donkere winter- 
avonden den tijd, om, bij het helder brandend turf- 
vuur gezeten, zijn vischgetuig te vervaardigen en te 
herstellen. 
De aanvang van het jaar biedt hem reeds eenen rij- 
ken oogst; alle plassen zijn dan met zwermen van 
allerlei eenden bedekt, en hoe strenger de winter is 
des te rijker is zijn buit. — Nabij eenen rietakker 
hakt hij eene ruime bijt, terwijl hij zich met zijne 
schuit in het riet verbergt. In de bijt drijven zijne 
houten eenden, aan lijnen bevestigd, of zwemmen de 
lokeenden kwakend in het rond; dikwerf is de trek 
zoo aanhoudend, dat hij naauwlijks tijd heeft tot 
laden en het ophalen der geschotene eenden. 
Hoewel de lokeenden geene de minste vrees voor het 
schot hebben, moet hij evenwel bij het schieten voor- 
zigtig zijn er geene te treffen, want eene goede 
lokeend is een werkelijk verlies; ze worden soms met 
3 of 4 gulden betaald. Bij het uitvaren of huiswaarts 
keeren, worden de lokeenden in de schuit opgenomen , 
waar ze hare vaste plaats, daar altijd voeder voorhan- 
den is, innemen. Zij behooren tot een door aanfokking; 
ontstaan ras der Anas boschas , hetwelk iets kleiner is, 
en de eigenschap heeft dat de wijfjes bijna aanhoudend 
kwaken. De houten lokeenden zijn naar de verschillende 
soorten van trekeenden gevormd en geschilderd. 
Ook des nachts, bij helder maanlicht, wordt dit 
soort van jagtbedrijf uitgeoefend, en in strenge win- 
ters, ook op de trekganzen , en zwanen geschoten. 
