127 
Met het einde van Februarij wordt gewoonlijk de 
eendenjagt gesloten , doch soms nog vergund tot den 
1 Mei watersnippen te schieten. Tot dat einde wordt 
eene smalle strook aan den oever met bagger bedekt , 
en op behoorlijken afstand een rietscherm, van schiet- 
gaten voorzien, gezet. Uit deze hinderlaag worden 
dikwerf 10 stuks snippen in één schot geveld; de vleu- 
gellammen laat men op de baggerstede rondloopen , en 
spoedig vallen er weder andere bij. Op deze wijze 
worden er somtijds een groot aantal op eenen dag ge- 
schoten. Ook in dit jaargetijde roeit hij op de water- 
vlakte rond, en schiet zoogenaamde zanddrijvers — 
Podiceps cristatus — waarvan de huiden aan de bont- 
werkers, en het vleesch aan de geringe klasse verkocht 
wordt. Het stuk brengt hem een daalder op; er be- 
staan voorbeelden, dat een bout-schieter in één voor- 
jaar 300 stuks dezer vogels heeft geschoten. 
Later, als alle schieten verboden is, zoekt hij meer- 
koeten- en kievitseijeren , en vermits hij in het begin 
der eendenjagt zich meer met het visschen dan het 
schieten bezig houdt, haalt hij niet zelden ook eenden- 
eijeren uit, die, als van zijne tamme eenden af kom- 
stig, door hem verkocht worden. 
Gedurende den zomer houdt hij zich enkel met vis- 
schen, turfsteken en rietsnijden bezig; het geweer 
neemt hij weder ter hand wanneer de watersnippen 
terug keeren , waaronder hij op nieuw groote verwoes- 
tingen aanrigt. — Eerst in October, bij het aankomen 
der trekeenden, begint het eenden schieten weder voor 
