mmm 
135 
dragtige merrie eene prooi der tijgers was gewor- 
den. 
Nu werd niet langer tegen de zware onkosten opge- 
zien, maar eene groote drijfjagt met 500 man georga- 
niseerd; deze liep echter zonder voldoend resultaat af. 
De tijgers werden slechts verontrust, en gedurende 
eenige weken omzigtiger in hunne omwandelingen. — 
Ik loofde nu f 25 uit als premie voor den eersten, die 
nu een’ tijger toonen en onder schot brengen zou; 
gelukkig kwam dit ter oore van een’ Macassaar, alhier 
woonachtig. — In parentesìi moet ik u zeggen, dat ik 
sedert 6 maanden vergeefs eene premie van f 100 
gesteld had voor elken tijger op mijn etablissement ge- 
vangen, maar dat geene enkele poging door de indo- 
lente inlanders was aangewend om die te verdienen. — 
Op het heetst van den dag te slapen liggende, werd 
ik opgeklopt met de tijding, dat men een: »waar ik hem 
weet” had. In een kwartier uurs was ik ter plaatse , 
en vond mijn volk bezig met rondom het terrein, vol- 
gens mijne vroeger gedane aanwijzing, eenen 20 voet 
breeden weg te kappen, door de ondoordringbare 
massa van kassah (soort van riet, een vinger dik en 
12 tot 15 voeten hoog). Terwijl men hiermede bezig 
was en ik mij van mijnen bediende verwijderde, om 
een geschikt standpunt te kiezen, werd mijne attentie 
getrokken door eene schijnbaar golvende beweging van 
den grond; terwijl mijne oogen hierop staarden ont- 
dekte ik, dat deze veroorzaakt werd door een geel en 
bruinachtig ligchaam, dat zich langs den grond voort- 
or 
