143 
verschillende soorten van hout, zoo wel akkermaals, 
dat in het volgende voorjaar geschild zou worden, als 
opgaand geboomte, door oude slooten gescheiden , waar 
braam- en hopranken het indringen bemoeijelijken, en 
zich, gelijk ieder jager weet, eene aromatische lucht 
ontwikkelt, die der houtsnip zoo welgevallig is. Ook 
weet een ieder, die jagtschoenen draagt, dat aan 
de jagtgronden soms al vrij zonderlinge namen wor- 
den gegeven; zoo draagt b. v. een dezer bosschen den 
naam van »de klootjes.” Wie de gelukkige eigenaar 
is, van deze bekende aanleg-plaats der snippen, doet 
niets tot den verderen loop van dit verhaal. 
Terwijl de ouderwetsche kopere tontelpot werd aan- 
gereikt, hoorden wij door het opflakkeren van eene 
niet vermoede houtsnip, dat een der honden, die moei- 
jelijk te bedwingen is, en daarvan den bijnaam van 
»rakker” draagt, aan ons toezigt was ontsnapt. 
De snip wilde tegen ons invliegen , maar ons gewaar 
wordende sloeg zij te vroeg af. De hanen ontwaakten 
als van zelven, en de eerstelinge werd met zes schoten 
begroet; zonder voor dit eerbewijs te buigen, maakte 
zij eene tuimeling, om een ander rustpunt op te zoe- 
ken, aan ons en onze hondjes wel bekend, in het zoo- 
genaamde »hoogebroek.”’ 
Dit misschieten werd, zoo als gewoonlijk plaats grijpt, 
aan eene andere dan de werkelijke oorzaak, de overij- 
ling, toegeschreven, en den verwenschten , wilden hond 
bij nadere gelegenheid een ferm pak toegedacht, in 
plaats van eene loftuiting, die hem ten deel ware ge- 
