153 
zondering van de bonte kraai, allen inheemsch , ter- 
wijl vele in artikel 30 genoemd , trekvogels zijn, en der» 
halve tijdelijk ons land bezoeken. Wien is de diefach- 
tige aard der ekster, het doordringend gezigt der 
vlaamsche gaai, die steeds in de diepe schuilplaatsen 
van het woud blikt, wien de vraatzucht der kraaijen, 
ook door hare menigte te vreezen, niet bekend ? 
Wij meenen, dat de gevolgtrekking, uit deze be- 
schouwing afgeleid, niet verwerpelijk is, dat én voor- 
oordeel tegen sommige dieren, én gebrek aan de ken- 
nis van de ware zeden en gewoonten van andere. 
grootendeels den grondslag tot dit stelsel heeft gelegd. 
Dat men in vorige tijden voor den gedooden wolf , die 
de veiligheid van personen, van den veestapel, den 
wildstand of diergaarde bedreigde , voor het schadelijk 
gedierte, dat, door eene overmatige vermenigvuldi- 
ging buiten het natuurlijk evenwigt getreden, waar- 
van soms de natuur voorbeelden oplevert, andere en 
nuttige dieren met vernieling bestookte , premiën uit- 
loofde, kan zeker niet bevreemden; maar om dit te- 
genwoordig als regel aan te nemen, kunnen wij niet 
beamen. De redenen, die destijds tot dergelijke maat- 
regelen als ’t ware noodzaakten, bestaan niet meer. 
De toestand van onze maatschappij, het belang, dat 
de landbouw opwekt, en hetwelk hier vooral in 
overweging komt, de wet zelve, doen het, eindelijk 
overbodige van dit stelsel uitkomen. 
De onvergefelijke miskenning van het doel des wet- 
gevers, en de roekelooze verspilling van ’slands pen- 
