157 
zen dit, omdat wij vooroordeelen moeten bestrijden 
die, zooals wij reeds aanmerkten , veeleer hunne be- 
wijskracht putten uit overleveringen, dan wel uit de 
ware kennis van de zeden en gewoonten dezer die- 
ren. 
De vos heeft zich den naam van roover vooral op 
den hals gehaald, omdat hij, tijdens hij met de ver- 
zorging van een dikwerf talrijk en vraatzuchtig kroost 
is belast, een groote kuikendief is, niet omdat hij 
deze prooi bij Voorkeur beloert, maar omdat ze ge- 
reed en voor de hand ligt. Jnde irae; vandaar de 
banvloek, die hem treft; van daar de gewoonte, in 
sommige oorden ten platte lande, om den vossenjager 
op kippeneijeren te onthalen. 
De landman echter bedenkt niet, dat de vos, die, 
door de nooddruft van zijn kroost gedrongen, zijne 
kippen, al te veel onbewaakt, rooft, aan de andere 
zijde, eene groote menigte muizen, rotten, mollen en 
ander voor den landsbouw schadelijk gedierte ver- 
nielt. In den afgeloopen winter werd in de nabijheid 
van s’ Hertogenbosch een vos geschoten, wiens maag 
niet minder dan 22 kennelijke veldmuizen bevatte. 
Men bedenkt niet, dat hij de jonge konijnen rusteloos 
vervolgt, uit de pijpen opdelft en verslindt. Het is 
bekend, dat de vos, uitgeroeid in uitgestrekte bos- 
schen, spoedig door eene vernielende menigte konijnen 
werd opgevolgd, die, zoo als boven allen twijfel is 
verheven, ook den haas verjagen. 
De menigte ondeugden, die men den vos heeft aan- 
