158 
gewreven, hebben zijne goede hoedanigheid als 't 
ware overschaduwd. Men noemt hem vreesachtig; wij 
noemen hem voorzigtig. Hij ontwijkt de gevaren en 
den strijd; maar geen dier bezit meer tegenwoordig- 
heid van geest ín het gevaar; geen der in ons land 
bekende dieren, strijdt, tot den veelal ongelijken 
strijd gedwongen, handnekkiger dan de vos. En wil 
men een bewijs, dat hij blijken van eene zekere edel- 
moedigheid geeft, welnu, het is door menig voor- 
beeld gestaafd, dat hij in vrede leeft“met de kippen 
die met hem hetzelfde dak, dezelfde schuur, hetzelfde 
erf bewonen. De hen, die zoo achteloos is in het 
nemen van voorzorgen tot haar behoud, is dan toch 
zeker in zijne magt. Hij spaart ze, de nooddruft zij 
ner jongen verleidt hem zelfs niet, om de gastvrijheid , 
die hij geniet, te schenden. Hij zoekt elders zijne 
prooi. — Hij doodt niet uit moordzucht, gelijk het 
fluwijn. Neen, hij verzadigt zich, maar bezorgd voor 
de toekomst begraaft hij het overschot. 
Wij verbeelden ons dat menigeen dit lezende de 
schouders ongeloovig ophalen of glimlagehen zal, en 
toch is de reeks zijner goede hoedanigheden niet 
teneinde. Hij geeft zoowel bewijzen van trouw, als 
van dankbaarheid en onderdanigheid. Ja, hij kent 
zijnen meester en deszelfs stem; hij onderscheidt den 
naam, dien men hem geeft; hij is niet onverschillig , 
niet koud voor liefkozingen; hij schikt zich naar de 
gewoonte van het huis. Met één woord, in vele op- 
zigten evenaart hij den hond; wij beroepen ons op 
