16 
met een voorbeeldeloos geduld beloert, zijne aandacht. 
Het is aan deze eigenschap toe te schrijven, dat hij 
gaarne lage en moerassige streken bezoekt. Dikwerf 
verrast hij door zijne tegenwoordigheid den jager op 
de watersnippen; altijd ontdekt men zijn spoor, bij 
overstrooming, aan den oever, om de aangespoelde 
krengen te verslinden, den watervogel te beloeren, 
te bespringen en de door het water opgejaagde mui- 
zen , mollen enz. te overvallen. 
Uit dit eenig en waar oogpunt beschouwd, bekom- 
mere men zich niet, wanneer soms beenderen of an- 
dere overblijfsels van wild in zijne holen worden ge- 
vonden; want gevangen of gedood heeft hij het niet, 
maar doodelijk getroffen gevonden. 
Gelijk nu, ten slotte, de opmerking onverklaarbaar 
is, dat dáár waar veel vos, ook veel wild is, niet 
minder is het eene andere daadzaak ongetwijfeld door 
elken vossenjager waargenomen, dat, uit hetzelfde 
bosch, volwassen en jonge hazen, patrijzen, houtsnip- 
pen en vossen worden gedreven en opgejaagd. Het is 
niet zeldzaam, dat het leger van den haas en den vos in 
elkanders nabijheid wordt gevonden. Deze feiten getui- 
gen ten zijnen voordeele, en kunnen hem, die het 
grootste en schoonste wilde, viervoetige dier van ons 
land is, eenige genade doen verwerven bij hen, die over 
hem, tot nu toe, den banvloed hebben uitgesproken. 
De marter en het fluwijn, die niet talrijk zijn, 
boezemen te minder vrees in, omdat zij zelden het 
ruime veld bezoeken; zij brengen het grootste gedeelte 
