164 
betreft, wij zullen ons bij eenige weinige beschou- 
wingen bepalen , en welligt later op deze terug komen. 
Genoeg zij het, aan te stippen, dat zij bij ons even- 
min groote bezwaren voor het jagtveld opleveren. 
De arend, die overigens zeldzaam is, heeft te veel 
waarde voor den verzamelaar, dan dat de uitroeijing 
door premie behoeft te worden aangemoedigd; aange- 
nomen zelfs, dat hij veel wild vernielt. Hetzelfde is 
eenigermate toepasselijk op den valk en den havik. Be- 
halve dat zij der valkerij, dat vorstelijk vermaak, on- 
ontbeerlijk zijn, vallen zij jonge kraaijen, eksters, 
vlaamsche gaaijen, wezels en dergelijk ongedierte aan. 
De sperwer is onder de roofvogels, wat de wezel 
onder de viervoetige dieren is, een stoute, onverzaagde 
en bloedgierige roover. 
De wouw — zeldzaam — en de buizerd jagen veeleer 
op muizen, mollen, insekten en ook wel op waterwild. 
Intusschen zijn zij meerendeels trekvogels, die de 
reizende drommen vinken, leeuwerikken, lijsters enz. 
volgen, onder welke zij eene groote slagting maken. 
Wij eindigen deze beschouwing met de opmerking, 
dat de natuur een treffend evenwigt tusschen alle dier- 
soorten houdt. De door haar gestelde grenzen worden 
nimmer door een overmatige vermenigvuldiging van 
deze of gene soort straffeloos overschreden; zij treedt 
spoedig in het midden, hare veelsoortige middelen grij- 
pen onverbiddelijk in het overmatig aantal, zonder het 
geslacht te vernietigen , en het evenwigt is hersteld. 
H.S: 
