_ 14 
dat ik een dubbel geweer droeg, mogt ik met den 
meester ieder een’ hoek bezetten. — Twee heeren mog- 
ten, uit consideratie voor hunnen stand, langs het 
bosch gaan, de rest der jagers, ruim vijftig in getal, 
dreven er door, na op aanmaning van den meester 
eerst hunne geweren in de rust gezet te hebben. — 
»Pas op!! eene houtsnip!! hee hee !! eene houtsnip!....” 
en waarlijk eene houtsnip kwam over den meester heen 
getrokken , waar hij op ketste. 
Middelerwijl de meester met een dubbeltje over zijn 
pandeksel streek , komen de drijvende jagers, zoo nat 
dat zij dropen, aangezet. — »Hoeveel hazen zijn er 
»toch wel uitgekomen?” vroeg er een. 
Meester. »Ik heb er geen gezien, maar wel eene 
»houtsnip! . . . . ongelukkig ketste ik, want anders 
»was die bakker aan geweest; maar wij willen dat 
»groote bosch daar eens gaan jagen, daar schieten wij 
»meer wild dan wij dragen kunnen.” 
Het bosch werd even als het eerste bezet, de boeren 
schreeuwden en brulden als leeuwen; er kwam dan 
ook een haas uit loopen. — Ik zag den meester, op 
eene knie zittende, op ruim 100 passen aanleggen ; daar 
gaat het er eindelijk met lang vuur uit; ten slotte ko- 
men ook de drijvers om ’tzeerst voor den dag, nat, 
als waren zij door eenen sloot getrokken ; » waar schoot 
»gij op, meester?” riepen wel tien te gelijk. 
Meester. »Naar een haas, doch het ging er met 
»lang vuur uit, anders lag dat ook al op zijn’ dooden 
»rug; men moet maar ongelukkig zijn |’ zuchtte hij. 
