180 
»Hoor me nu zoo’n domme vent eens aan! Wie 
»kan een’ vogel kennen, zonder hem in de hand te 
»hebben, met een opgezet exemplaar en het handboek 
»van TeumrvekK of een dergelijk werk op de tafel? — 
»Dat is goed wanneer het een’ kanarievogel betreft of 
»een’ goudvink, die hangen beide op mijne studeerka- 
„mer; als ik die nu hier hoorde, vooral de laatste, die 
»»schep vreugde in ’t leven” zingt, of b.v. eene kwar- 
»tel welke, gelijk die van mijn’ buurman den bakker K 
»»kwik me dit” riep, dan zoude ik u spoedig zeggen, 
»welke dezer drie vogels zingt. Maar de wilde vogels 
»ziet men immers nooit anders dan opgezet of getee- 
»kend, en dan zingen ze niet.” 
»Nu dan zal ik ’tu zeggen: de vogel, die daar zingt 
»is silvia rubecula.” Ik nam mijn geweer en schoot 
den vogel; »zie daar!’ 
»Ja, kijk, ik geloof dat gij gelijk kunt hebben; 
»maar hoe heet die vogel in het hollandsch ?” 
» Roodborstje.” 
»Roodborstjel ja, kijk, dat zal wel zoo zijn, want 
»de borst is rood; maar ik herinner mij, dat er meer 
»kleine vogeltjes zijn die roode borstjes hebben, b. v. 
»mijn goudvink; maar, wacht eens, als ik mij wel 
»herinner, heeft hij een’ grooteren bek. Ik geloof, 
»dat gij het geraden hebt; want bij dat kleine goed, 
»hoort er eenig geluk bij om het zoo maar dadelijk te 
»raden ; ooijevaars en zwanen zijn gemakkelijker te 
»bestemmen. Ja, met die kleine vogels is het eene 
»imisselijke zaak; verbeeld u dat de jongens eens, vóór 
12 
