183 
»God bewaar me!’ schreeuwde hij, »dat is bloed ! 
»ik kan geen bloed zien! veeg het af, bid ik u!” 
»Het is geen bloed, het is zweet.” 
»Zweet!’ hernam hij verwonderd, »hebben dan de 
»hazen rood zweet?” 
Ik knikte toestemmend. »Wacht,” zeide hij, »dat 
»zal ik opteekenen; ik wil juist een boekje over de 
»dieren schrijven, en daarin neem ik alles op, wat ik 
»lees en hoor vertellen; gij gaat veel met dat gedierte 
»om en zult het wel weten.” Hierop schreef hij in 
zijn zakboekje: »de hazen hebben rood zweet.” 
»Mijnheer, het is zeven ure!” klonk de stem van 
mijnen jager mij im de ooren. — Ik ontwaakte uit 
mijnen wonderlijken droom, welken ik later aan eenen 
vriend, die professor in de natuurlijke historie is, ver- 
haalde, en deze heeft er hartelijk om gelagchen. 
NIMROD, 
