186 
tuur in strijd zijn, eenig en alleen, bij de verschillende 
zwaluwen-soorten, aan eene uitzondering te denken 
en steeds op onbewezen beweringen berusten, dat 
meermaals huis- boeren- en oeverzwaluwen, in den 
herfst of de lente, in wateren of kloven verstijfd ge- 
vonden zijn en weder levend werden. Enkele ge- 
vallen, hoe geloofwaardig zij ook worden voorgedra- 
gen, geven geen’ genoegzamen grond tot die veron- 
derstelling , om daaruit gevolgtrekkingen voor het ge 
heel te kunnen afleiden. Voorzeker kwamen enkele 
zwaluwen geheel toevallig derwaarts, waar zij schijn- 
dood zijn gevonden, en die omdat ze spoedig gevonden 
werden — ongetwijfeld in den trektijd met sterker le- 
venskracht begaafd — ook weder bijkwamen. 
Door een bijzonder voorval, had de schrijver dezes 
bijna kunnen verleid worden, de veronderstelling van 
het overwinteren der zwaluwen, in schijndoode ver- 
stijving, even als die bij sommige viervoetige dieren 
plaats heeft, aan te nemen. 
In den zomer des jaars 1816 te Aken het bad be- 
zoekende, werd hem verhaald: dat de torenspits der 
karmeliter-kerk aldaar, in den strengen winter van 
December 1784, door een’ hevigen storm dermate 
werd omgebogen, dat onmiddelijk tot het afbreken 
moest worden overgegaan. De arbeiders hadden daar, 
hoog in de torenspits, eene menigte, in den vorm 
van een’ bijenkorf vast aan elkander verbonden huis- 
zwaluwen gevonden, dezelve losgemaakt en in de pas- 
torie gebragt. Met de koppen naar binnen en de staar- 
